Maantijd; zonde van je tijd of tijd om de tijd te nemen?

Ik heb sinds kort een menstruatie cup aangeschaft en afgelopen weekend heb ik deze voor het eerst gebruikt. Het is een soort kuipje wat je ongeveer net zo inbrengt als een tampon en waar het menstruatiebloed in wordt opgevangen.

Het is heel duurzaam, hygiënische en veilig. Geen maandverband afval, geen stinkende prullenbakjes, geen chemicaliën meer in je lijf of een bron van infectiegevoelig materiaal zoals tampons.

Impact

De impact die de eerste verversing op mij heeft is groot, heel groot. De dag erna voelde ik een intens verlangen om dit op te schrijven en te delen. Ik ben achter mijn laptop gekropen en ben gaan tikken. Zonder tussenpauze, twijfel of terughoudendheid vloeien de woorden uit mijn vingers.

Er is niets wat mij tegenhoudt en ik schrijf aan mijn sisters in de sister groep op Facebook. Ik schrijf aan de vrouw, haar dochter, haar zoon en aan haar partner. Ik druk zonder pardon op enter en mijn verhaal staat voor meer dan 9000 leden op het scherm.

Honderden reacties

Dan stromen de eerste reacties binnen, het stopt niet. Uren aan een stuk gaat het door. Tranen, herkenning, erkenning. Vrouwen die er op mee resoneren, die het hun dochter laten lezen en enkele vrouwen die het een vies idee vinden en weet je het is allemaal oké.

Er is een heel veld aan bewustwording ontstaan. Vrouwen die aan het denken zijn gezet en waar lichtjes zijn gaan branden, omdat ze ook altijd in gevecht zijn met hun maantijd.

Honderden vrouwen hebben al gereageerd en het is nog steeds niet gestopt. Iedere keer als ik inlog zie ik weer reacties, duimpjes en hartjes. De teller loopt naar de 500 reacties!

Dan bedenk ik mij dat het op mijn pagina hoort. Hier op Zielsblij, waar het gaat over bewustzijn. Mijn bewustzijn, wat ook jouw bewustzijn is. We zijn immers allemaal met elkaar verbonden. Ons bewust zijn van alles wat ons vormt. Bewust met ons lijf omgaan, bewust met elkaar en onze omgeving omgaan.

Spannend, behoorlijk spannend en kwetsbaar. Juist hierom doe ik het toch.

Maantijd

Degene die mij al wat langer volgen weten dat ik meer en meer in afstemming met de maan leef. Ik ben ervan overtuigd dat de invloed van ons universum groot is.

Mijn maan cyclus is in tegenstelling tot vroeger nu op de klok gelijk te zetten. Dat ik nu met deze volle maan vloei vind ik pure rijkdom. Het klopt zo met mijn staat van zijn en wellicht is dit ook de reden dat het zo’n impact heeft op mij en al die andere vrouwen.

Hier gaat ie dan voor jouw & voor mij; mijn verhaal, jouw verhaal en dat van je kinderen

Zielsblij

Na een flink aantal uren merk ben ik aan verversen toe. Ik haal mijn cup eruit die tot de rand toe vol zit. Helemaal gevuld met bloed, mijn bloed. Gefascineerd kijk, ruik en ik voel ik eraan. Ik realiseer mij dat ik precies 30 jaar menstrueer en nog niet eerder zo mijn eigen bloed heb gezien en gevoeld. Al vanaf mijn tweede maantijd ben ik tampons gaan gebruiken.

Geëmotioneerd zit ik een aantal minuten op het toilet naar mijn volle cup te staren. Ik heb moeite het weg te doen. Dan herinner Ik mij dat er vrouwen zijn die ermee schilderen en toen ik dat destijds las dacht ik: Gatver. Dit is nog niet eens zo heel lang geleden en in de tussentijd is er veel veranderd.

Ik omarm mijn vrouwelijkheid meer dan ooit. Menstrueren is iets moois en niet iets smerigs, lastigs en fucking irritant zoals ik altijd dacht en verkondigde. We hebben een groot lichamelijk voordeel op de man, doordat wij ons iedere maand via deze weg ontdoen van afvalstoffen.

Al vanaf jonge leeftijd ben ik in gevecht met mijn vrouwelijkheid en alles wat erbij hoort. Door dit gevecht was ik altijd heel ongeregeld ongesteld en al voor mijn 15de jaar ben ik aan de pil gegaan terwijl ik nog lang niet seksueel actief was of wilde zijn. Puur om mijn menstruatie te gaan beheersen en zelfs over te slaan.

Zwanger zijn vond ik iets afschuwelijks en ik heb het 2x negen maanden volgehouden, maar het was een hel. Ik vond mijzelf lelijk, was humeurig, voelde mij niet sexy en ja waarschijnlijk op en top vrouwelijk maar dat was dus het punt.

Mijn vrouwelijke rondingen, hormoonschommelingen, pms en emotionele rollercoasters schreef ik allemaal weg als iets negatiefs wat ‘wij vrouwen” maar te behappen hebben. Ik wilde het niet, ik wilde net zo zijn als een man.

30 jaar vrouw

En daar zit ik nu met mijn knieën tegen elkaar aangezakt, een flinke cup gevuld met bloed in mijn hand en een traan die over mijn wangen biggelt. 30 jaar heb ik erover gedaan om gelukkig te zijn dat ik een vrouw ben. Dat ik onstabiel, veel, emotioneel, zacht en vooral vrouw ben.

‘S avonds sta ik met mijn lief onder de douch en ik vertel hem van mijn cup. Ik moet weer verversen en vraag of hij het vervelend vind als ik dat onder de douch doe? “Nee” zegt hij. “Dat weet je toch, ik vind het helemaal geen punt”

Vrij zijn

Voorzichtig verwijder ik mijn cup, deze keer tot de helft gevuld met donker rood bloed. Wauw!! zegt hij en vol bewondering kijkt hij naar de inhoud. Het raakt mij zo intens dat hij dit ook mooi vindt. Hij vind het niet vies, hij vind niets vies van mij. Hij vind het zelfs prachtig!

Ontroert laat ik het bloed door mijn handen gaan en ik vertel hem van het feit dat er vrouwen zijn die er mee schilderen. Hij snapt het wel en vind het een mooi idee. Nu ik de prachtige kleurschakeringen zie, ontstaan er beelden van mijn maantijd op een hagelwit doek.  Ik denk aan mijn 12 jarige dochter en hoe zij binnenkort ook haar eerste maantijd gaat krijgen.

Dankbaar

Wat ben ik dankbaar dat ik nu zo anders tegen deze zaken aankijk en dat ik haar (en mijn zoon) nu al vertel hoe verschillend man en vrouw zijn en hoe oké dit is. Dat ongesteld zijn iets natuurlijks is, dat emoties komen en gaan zoals de golven op zee, dat wij 20 verschillende emoticons gebruiken in onze apjes waar mijn zoon er genoeg heeft aan 3 en zo kan ik nog wel 100 verschillen opsommen.

Dat het allemaal oké is, niets is beter of slechter het is gewoon zo. Hij is een man en wij zijn een vrouw. We hebben een andere belevingswereld dat is duidelijk, laten we die verschillen vieren in plaats van proberen gelijk te zijn. Laten we de polariteit vieren.

Ik vier die avond samen met mijn lief dat ik vrouw ben en dat ik er dieper en dieper in kan zakken. Mede dankzij hem. Hij nodigt mij steeds weer uit om nog meer Kelly te laten zien, niet meer inhouden, niet meer denken dat het niet kan of niet veilig is.

Gewoon omdat hij het prachtig vindt….

 

Note: Je kunt Hier meer lezen over de LadyCup en hem bestellen. Ze hebben momenteel een heel leuke valantijnsactie! 

Een gedachte over “Maantijd; zonde van je tijd of tijd om de tijd te nemen?”

Geef een reactie