Wegdromen, visualiseren, doelen stellen en uitwerken

Na een flinke ochtendwandeling nu tijd voor een soja cappuccino achter het glas, in het zonnetje. Ik doe mijn ogen dicht en visualiseer dat ik in de serre van mijn droomhuis zit.

“Het licht van de zon dringt door het glas in mijn ogen en op mijn huid. Het hout in de kachel knispert. Ik zie een paar hertjes verderop door het weiland lopen. De laagstaande zon schittert op het dunne ijslaagje wat over het gras heen zit. De lucht kleurt pastel roze en blauw. Ik kijk naar het adembenemende mooie uitzicht vanuit de schommelbank met vele kussens, een gelukzalige zucht ontsnapt uit mijn borst.
Ik hoor voetstappen achter mij en al snel voel ik een warme hand zachtjes in mijn nek. Lief komt erbij zitten en we zijn stil. Dankbaar dat we hier zijn en ons droom leven leven.”

Lees verder Wegdromen, visualiseren, doelen stellen en uitwerken

Your Roadmap to Success & Happiness

Het hebben van een coach of leermeester vind ik erg belangrijk. Iemand die mij spiegelt en uitdaagt om de beste versie van mezelf te laten zien. De kunst van de juiste vragen stellen. Vragen die mij uitnodigen om naar binnen te gaan en te ontdekken waarom ik doe wat ik doe en of ik het nog wel leuk vind wat ik doe.

Hoe zorg jij ervoor dat je bewust werkt aan een succesvol en gelukkig leven?

We zijn allemaal bedekt met conditioneringen en negatieve overtuigingen die ons belemmeren om vol uit te stralen en ons leven te leven zoals we echt willen. Vaak weten we niet eens wat we echt willen, we denken dat de dromen die we hebben niet voor ons te behalen zijn. Lees verder Your Roadmap to Success & Happiness

Duurzame Kerstboom

Ja hoor, na jaren heb ik weer een kerstboom in mijn huis. En wat voor eentje! Ik ben er echt super blij mee en ook best een beetje trots op.

Mijn huurhuis is groot genoeg voor ons drietjes en zelfs als mijn lief er is hebben we genoeg ruimte. Natuurlijk droom ik geregeld over een huis met een grote woonkeuken. Zeker nu ik zo graag en veel in de keuken aan het bakken en creëren ben. Toch heb ik het echt getroffen met deze fijne nieuwbouw woning waar ik de eerste bewoner van ben.

De woonkamer en aangrenzende keuken is echter niet zo groot. Ik heb de ruimte redelijk praktisch ingericht en hou niet van overbodige dingen dus we kunnen ons goed uit de voeten. Nu nadert echter de kerst en tja daar komt het fenomeen kerstboom weer in mijn gedachten voorbij drijven.

Lees verder Duurzame Kerstboom

Creatief denken

Humoristisch en verhelderd 20 minuten durend filmpje waarin onderzoeker Ken Robinson stelt dat school de creativiteit van kinderen doodt.

Ik herken zoveel in zijn woorden en stellingen en ik wordt er door geraakt en wakker geschut. Ik heb wat hij verteld namelijk zelf ervaren. Ik ben of eigenlijk ‘was’ een heel creatief kind. Nee toch niet, ik ben een creatief wezen wat vroeger heel actief aan het creëren was. Uren aan een stuk maakte mijn handen wat ik bedacht of wat ik ergens anders zag. Het maakte niet uit met wat voor materiaal van karton, stof, breigaren, afval verpakkingen en tot ijs stokjes en wattenstaafjes aan toe. Ik zag overal mogelijkheden in. 

Ik kan mij nog goed herinneren dat ik in mijn ‘brei periode’, welke tegelijk viel met mijn Barbie tijd, had bedacht dat er een prachtige zwart met rode tangojurk voor mijn Barbie moest komen. Ik begon met breien, zonder patroon gewoon van uit het plaatje in mijn hoofd. Ik kon steken vermeerderen en verminderen dus niets hield mij tegen. Inderdaad het was geen punt, in no time had ik een jurk gemaakt met spaghettibandjes, strak bovenlijfje en een wijd uitlopende rok die ook nog eens uit laagjes bestond. Trots en voldaan trok ik de Barbie haar nieuwe jurk aan en liet ik haar dansen en rondjes zwieren.

Dit specifieke voorbeeld staat mij nog zo ontzettend vers in het geheugen en daarbij voel ik ook de onmacht van nu. Hoe kan het dat ik dit niet meer kan? Of liever gezegd niet meer DENK te kunnen? Hoe komt het dat ik zo in mijn hoofd geschoten ben? En waardoor ben ik de waarde van het creëren gaan onderwaarderen? Is het omdat ik het denken en het relativeren niet een beetje ben gaan overwaarderen? Is dat niet wat er in het huidige systeem veelal gebeurd?

Bij mijn dochter zie ik nu al hetzelfde gebeuren. Ze is net 11 jaar en voorspel dat ze straks op het middelbaar onderwijs nog minder knutseltijd gaat krijgen door de ‘HOOFD-vakken’ en het (T)HUIS-werk.

De surprise tijd staat weer voor de deur en waar ze andere jaren vol enthousiasme mooie dingen maakte, heeft ze zich er nu redelijk ‘makkelijk’ en weinig creatief vanaf gemaakt. Ik neem het haar niet kwalijk, hooguit het schoolsysteem en natuurlijk mezelf. Ik ben immers haar voorbeeld en onderneem zelf ook nauwelijks nog iets creatiefs terwijl ik een aantal jaren geleden juist heel actief was en er ook ontzettend van genoot.

Note to myself: ‘Ik erken de waarde van het creëren met mijn handen en gun mezelf weer de tijd dit te gaan her-ontdekken’

Hoe is het met jullie creativiteit gesteld en herkennen jullie dit ook bij jullie kinderen op school en thuis?