Update vanuit het ziekenhuis

De ochtend verliep ongewenst en onverwacht naar. Kreeg om 07.00 een potje met pijnmedicatie en twee uur later mijn ontbijt. De nuchtere maag was aanleiding om sky high te gaan en ik moest alle zeilen bijzetten om niet beroerd te voelen.

Helaas werd er van mij verwacht dat ik weer in beweging kwam en wel het liefst naar de badkamer zou lopen om mezelf te wassen. Ik gaf al aan dat dit onmogelijk was gezien het feit dat ik goed koekwaus was en elke vorm van bewegen me kots misselijk maakte

Vervolgens moest ik maar even goed gaan eten want dit kon zo niet. Ik kreeg een uur om me beter te gaan voelen. Ik had alleen maar behoefte aan mandarijnen. Toch op aandringen een eitje en een half broodje gegeten. En toen werd ik dus beroerd en dit duurde tot een uurtje of twee smiddags.

Ik werd net weer een beetje helder toen mijn vriendin met mijn dochter de kamer in liepen. Ik brak natuurlijk en legde uit wat er was en hoe graag ik zou willen dat ze zouden stoppen met pushen. Toen ze weer weg gingen was ik moe maar gelukkig weer helder in het hoofd.

Heeft die lieverd de verpleegster, die echt het beste met mij voor heeft uitgelegd dat ik heel goed weet wat mijn lijf nodig heeft Ć©n ze zich geen zorgen hoeft te maken over of ik wel genoeg koolhydraten en eiwitten binnenkrijg

Na wat gerust te hebben wilde wel ff van bed en heb ik maar liefst 15 minuten op een stoel naast mĆ­jn bed gezeten. Toen moest ik ook rap weer plat omdat ik dacht dat het anders vanzelf zou gaan….Ik zie mezelf nog geen wandelingetje maken. Mijn hemel wat kun je ver wegzakken zeg.

Ik slaap veel en heb dan weer hele heldere dromen en dan weer van die “loopjes” dat alles zich steeds maar herhaald en je geen steek verder komt. Krijg ook allerlei informatie binnen waarvan ik zelf nog niet zo goed weet hoe ik dit kan uitleggen. Dit komt t.z.t wel.

Hoewel ik dacht en ervaar dat ik een beste klap pijnbestrijding krijg, werd mijn vriendin vanmiddag verteld dat ik extreem weinig krijg / vraag. Dat ze met deze operaties echt meer geven Ć©n vragen. Nou ik kan je dit vertellen: van alle soorten drugs die ik al es geprobeerd heb is morfine echt bagger, hier raak ik niet aan verslaafd. Uhhgg

Mijn nieuwe borst doet het nog steeds goed en ook de buikwond gaat goed. De drains gaan er morgen al uit en dan zal de katheter er ook wel uitgaan. Voor dit laatste was ik wat bang maar het is het een geschenk om niet steeds te hoeven plassen. Ik kan gewoon de hele dag door zeiken.

Kon ook al redelijk op strekken al was dit geen doel op zich. Ik merkte dat ik rechter op zat dan verwacht. De komende dagen hopen dat ik steeds een beetje langer op kan blijven en dan pas wanneer ik het veilig vindt, richting huis.

Ah merk nu dat de 20.00 uur Oxycontin erin kikt. Mijn benen verlaten mijn lijf en ik ervaar een heel tintelend gevoel vlak buiten mijn fysieke lijf. Hopelijk laatste shot en morgen op paracetamol door. Nu in de overgave en afstemmen op andere dimensies

En nogmaals dank voor al jullie berichten on en offline. Ze zijn een steun voor mij

P.s. mensen die dit soort humorvolle kaarten sturen belanden op het bord Ɣchter mijn hoofdeinde. Niet te doen met een buikwond van heup tot heup

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *