Deel 3 Walkie-Talkie-Time

Vandaag deelde ik dit TE VEEL inzicht wat ik thuis had ervaren en tot in iedere cel heb gevoeld met Han. Zij vroeg mij te gaan staan voor “IK BEN VEEL”.

Ze zei: ” ga daar in het veld staan en zeg het, roep het maar, voel het! Ik ben veel.

Ga maar voelen wat het met je doet, wat zeg je tegen jezelf? Welke stemmetjes hoor je? Wat doe je? Wat voel je?”

En daar stond ik in het veld te roepen en te roepen. In een sneltreinvaart kwamen alle stemmetjes aangejakkerd. Er bleef niets van mijzelf over. Wie ik wel niet dacht dat ik ben? Ik stond stokstijf en nam mijn plaats van VEEL niet in. Ik roep het wel, maar kan het niet voelen. Lees verder Deel 3 Walkie-Talkie-Time

Deel 2 Walkie-Talkie-Time

We praten en voelen verder, haar woorden stromen liefdevol binnen en beroeren mijn enigszins bekoelde liefdes hart. Relateren is nog een onderwerp waar we ons in verdiepen. We bevinden ons beide in een relatie die vele kanten kent.

Mijne loopt momenteel niet over rozen. Onze verliefdheidsperiode is officieel over, de hormonen oxytocine, dopamine en endorfine zijn volgens de geleerde allemaal weer tot een normaal level gedaald en dit brengt over en weer stukken aan het licht die eerder versluierd werden door de vele happy stofjes. Nu begint pas het echte werk. De werkelijke verdieping kan beginnen. Dit is even andere koek. Lees verder Deel 2 Walkie-Talkie-Time