Spinaziesoep met gember en witte bonen

Beide kinderen zijn hier afgelopen week ziek geweest en ik merk dat door het gedoe rondom school en dochterlief, mijn weerstand ook te lijden heeft. Het vreet energie zodra er iets is met mijn kinderen.

In dit geval heeft zij te maken met onacceptabel gedrag van een aantal jongens bij haar in de klas. Hier zijn niet alleen door mij meldingen van gedaan maar ook door andere ouders. Het is een hardnekkig probleem en verandering van gedrag is nauwelijks waarneembaar.

Afgelopen maandag brak de pleuris uit omdat 1 jongen haar in het openbaar op haar eigen Instagram account uitmaakte voor slet. Dit was overigens overdag ook al meerdere malen tegen haar gezegd, maar nu stond het ook nog eens zwart op wit. Voordeel hiervan is dat hij met het plaatsen van dit bericht, in een klap mijn eerder gestuurde mail aan school onderstreepte. De jongen is vanaf dinsdag terecht buiten de klas geplaatst.

Hoe nu verder? School zegt alles op alles te zetten en is achter de schermen druk in de weer om dit gedrag de kop in te drukken. Zij dienen het protocol te volgen en daar hebben wij ouders totaal geen zicht op. Op goed vertrouwen dus dat ze de betreffende jongens aanpakken. Ondertussen sta ik op scherp en is het iedere dag weer afwachten waarmee ze nu weer thuis komt.

Nu dus extra letten op hoe ik mijn energie verdeel, op tijd naar bed en zorgen voor extra ondersteunende brandstof voor mijn fysieke lijf . Ik merk dat ik onwijs uitkijk naar het weekend waar een heerlijke dag sauna met mijn lief staat ingepland en verder vooral niets doen!

Als alleengaande ouder ervaar ik in deze bewogen tijd, de week dat ze bij mij zijn, als intensief. Wanneer je als man en vrouw samen leeft met kinderen, wissel je de zorg ook meer af. Je hebt overleg en bent niet aldoor het enige aanspreekpunt voor de kinderen.

In deze week ben ik het enige aanspreekpunt voor hen. Dit maakt ook dat ik het prettig vindt als ze dan weer even een weekje bij hun vader zijn, zodat ik weer kan opladen. Dat klinkt wellicht wat overdreven en toch heb ik deze tijd nodig om er de volgende week weer 200% voor hen te zijn.

Gelukkig ga ik nog altijd goed om met de vader van onze kinderen en in deze bewogen tijd hebben we dan ook voortdurend contact en hoewel ik hier de kar trek, hou ik hem op de hoogte van wat er afspeelt en voel ik mij in deze gesprekken ook gesteund door hem.

Dankbaar dat we op deze manier al 8 jaar samen maar gescheiden van elkaar onze kinderen opvoeden.

Deze spinaziesoep is een bommetje vol proteïne, mineralen en vitamine. Door de gember heerlijk verwarmend, omdat deze je innerlijke kacheltje aanjaagt.

Wat heb ik gebruikt?

  • 400 gram witte gekookte bonen
  • Halve zak spinazie
  • 1 ui
  • 2 teentjes knoflook
  • 2 cm klein gesneden verse biologische gember
  • 1 eetlepel biologische kruidenbouillon
  • water
  • 1 avocado
  • kala namak (zwart zout)

Wat ga je doen?

Bak de ui, gember en knoflook kort aan in een beetje water (of olie). Doe de bonen bij het ui-mengsel en roer het goed door. Voeg de spinazie toe en voeg zoveel water toe dat het geheel onder staat. Doe de bouillon erbij en laat het geheel een half uurtje doorkoken. Pureer daarna het geheel met een staafmixer tot een mooi gladde soep. Voeg eventueel nog wat extra water toe of wat kokosroom als de soep te dik is.

Maak een topping van een halve avocado bestrooid met edel gist en kala-namak (zwart-zout). Dit smaakt door het zwavel gehalte sterk naar ei en dus een fantastische combinatie met avocado, mits je van ei-smaak houdt natuurlijk.

Eet smakelijk!

 

Geef een reactie